:::// AH+HA 07.07.2005

gün bitmiş, gece.. radyonuzla başbaşasınız. türk mamülü istasyonlardan sıkıldınız, birden AM'e atıvermiş buldunuz kendinizi.

uzaklardan boğuk bir kadın sesi: "we'll meet again" diyor. sanki ikinci dünya savaşı yılları siyah-beyazlarından birinin ortasındasınız apansız. kasvetli bir nostalji her tarafınızı tutarken, şarkı aynı ezik umutla sürüyor: "don't know where/don't know when/but i know we'll meet again some sunny day". boğaza tıkanan bir lokma gibi şarkı. içten, ezik, yürek parçalayıcı..

vera lynn gerçekten de ikinci dünya savaşı yıllarının en popüler şarkıcılarındandı. müttefikler, özellikle de ingilizler cephede onun şarkılarıyla güç topluyorlardı. bildiğim bir de marlene dietrich var bunun gibi. "lili marlen"i söyleyen..

"akşam olur mektuplar hasretlik söyler

 zagrep radyosunda lili marlen türküsü"

diye bir pasaj hatırlıyorum attila ilhan şiirlerinden. her neyse..

ben vera lynn'i pink floyd vasıtasıyla tanıyanlardanım. efsanevî the wall'ın ikinci bölümünde ona adanmış bir şarkı vardı "vera" adında. aynı kasvet:

"does anybody here remeber vera lynn?

 remember how she said that we would meet again some sunny day..

 vera.. vera.. what has become on you?"

gece yarısı aniden kalkıp önüne kitaplar yığanlara, uykusuzlara, yakın tarih meraklılarına sadra şifa bir şarkıdır "we'll meet again". dinlemenizi tavsiye ederim..