:::// AH+HA

yaşamımı yitirdim. hükümsüzdür!

Fri, 01 Dec 2006 03:29:00 +0200

KİM HAYATINI KAYBETTİ?

Ömer Lütfi Mete - Halk'a ve Olaylara Tercüman, 29.11.2006

Genel olarak söylem, özel olarak da Türkçe konusunda az veya çok duyarlı kişi ve yayın organlarının bile sakınmayı başaramadığı tuhaf bir vefat haberi veriş tarzı hayatımızın rengini ölümcülleştiriyor:

..... kazada hayatını kaybetti...
..... hastanede hayatını kaybetti.
..... hastaneye götürülürken yolda hayatını kaybetti.

Bu Türkçesizliğe daha çağdaş (!) türevini ekleyelim:

..... yaşamını yitirdi...

İşin tuhaf tarafı, 'ikinci hayat'a inananların da, inanmayanların da aynı saçmalığı tekrardan kaçınmamaları...

..... hayatını kaybetti...

Hayatiyetini değil, hayatını kaybetti...
Hayat kaybedilemez ki!
Dünyevi imkan ve donanımlarla hiç kayıt altına alınamayan veya alınan hayatlar bile, pek çok boyutları ile evrenin bir yerlerinde varlığını sürdürürler.
Öyleyse 'hayatını kaybetmek' sözü niye üretilmiştir?
Hadi 'ölüm' kelimesinin soğukluğundan sakınmak istedik.
'Vefat' kelimesinin ne kötülüğünü gördük? Hele 'Hakk'ın rahmetine kavuştu' gibi, kültür ve inanç birikimimizin özetini yansıtan deyişi veya benzerlerini muhafazakarlarımız bile neden gönül rahatlığı ile kullanamazlar?
Aslında 'hayatını kaybeden', son nefesini tüketen kişi veya kişiler değil; onl.. ( devamı )

...

Sun, 12 Nov 2006 09:40:00 +0200

MUAZZEZ AKKAYA'YI BULDUM

Ahmet Hakan - Hürriyet, 12.11.2006

Şair Sezai Karakoç’un meşhur "Mona Roza" şiirinde, Türk edebiyatının en mahrem akrostişi gizlidir.

Şiirin her kıtasının başındaki harfleri yan yana getirdiğinizde "Muazzez Akkayam" çıkar.

Karakoç, 1950’de Mülkiye’de öğrenciyken yazmıştır bu şiiri.

Ancak 2002 yılına kadar hiç yayınlamamıştır.

Buna karşın tam 50 yıl kuşaktan kuşağa aktarılmıştır bu etkileyici şiir.

60’larda daktiloyla, 70’lerde teksirle, 80’lerde fotokopiyle çoğaltılmıştır.

Bu efsane şiir, bir aşk acısının yürek burkan sesidir.

Şöyle başlar:

"Mona Roza siyah güller ak güller / Geyve’nin gülleri ve beyaz yatak / Kanadı kırık kuş merhamet ister / Ah senin yüzünden kana batacak / Mona roza siyah güller ak güller."

* * *

Ketumluğu, vakarı, onuruna düşkünlüğü, içe kapanıklığı, aşırı kırılganlığı ve küskün bir çiçek oluşuyla tanınan Sezai Karakoç’un, tam 50 yıl Muazzez Akkaya hakkında tek bir kelime etmesi tabii ki beklenemezdi.

Herhangi bir babayiğidin de Muazzez Akkaya konusunu Sezai Karakoç’a sormaya cüret etmesi de düşünülemezdi.

Bundan dolayı Muazzez Akkaya, Türk edebiyatının bir büyük gizi olarak kaldı.

Giz devam ettikçe de, efsane üretmeye meyilli tipler girdi devreye.

Neler neler anlatılmadı ki...

En meşhur hikáye şudur:

Güya Sezai Karakoç, Mülkiye’de okuyan Muazzez Akkaya’ya aşkını itiraf etmiş ama karşılık bulamamış, bunun üzerine "Mona Roza" şiirini yazmış, şiiri okuyan Muazzez Akkaya intihar etmiş.

Bu rivayet, "Sezai Karako.. ( devamı )

büyüklük başörtülülerde kaldı!

Fri, 03 Nov 2006 14:15:00 +0200

BÜYÜKLÜK, BAŞÖRTÜLÜLERDE KALDI

Murat MENTEŞ - Gerçek Hayat, 315

Amerika, Avrupa bir olup İslam ülkelerini işgal ediyor. Yalnızca Irak’ta 700 bin Müslüman katledildi. Afganistan’da cinayetler sürüyor. Filistin’de hakeza. Haçlı Seferleri, modern silahlarla sürdürülüyor.

Uygar batılılar, sadece şehirleri yerle bir etmekle yetinmiyorlar. İşkence ediyorlar, tecavüz ediyorlar, çocukları başlarından vuruyorlar…

Peki bize ne oluyor? Yani, Türkiye’deki irtica yaygaralarının, başörtüsü yasaklarının anlamı ne?

Bağdat’ta başörtülüler iğfal.. ( devamı )

pistanbul?

Tue, 31 Oct 2006 09:44:00 +0200

AFERİN BİZE...

Ahmet KEKEÇ - Star, 30.10.2006

Hepimiz gururluyuz. 83 yılda, düşe kalka bir yerlere getirdik Cumhuriyetimizi. Evlerimize bayraklar asıyoruz. Marşlar söylüyoruz. Çok da iyi ediyoruz.

Bütün bunları ‘de-militarize’ bir atmosferde yapmayı isterdik ama, gelebildiğimiz demokrasi limiti şimdilik bu.

Benim sorunum, entelijansiya’daki fetiş cumhuriyet düşüncesiyle...

Hayır, ‘İngiliz monarşisi mi, Türk usulü cumhuriyet mi’ sorusunu artık anlamlı bulmuyorum. Aslında ‘anlamlı’ olabilecek bu soru, fetiş görünürlük nedeniyle anlamını (daha doğrusu ağırlığını) yitirmiş durumda.

Şimdi birileri çıkıp, ‘İran ve Irak cumhuriyetindense, İngiliz ve Avustralya halkı gibi monarşi rejimi altında inim inim inlemek istiyorum’ dese sayın cumhuriyet savcıları yakasına yapışacak.

İyisi mi buralara hiç girmeyelim.

***

Kendi payıma monarşiye karşıyım, cumhuriyeti ‘çağdaş’ ve ‘ileri’ bir telakki olarak düşünüyorum, ama ‘demokratik’ olmayan bir cumhuriyeti de, ‘süper yazar’ kusura bakmasın, pek tercihe şayan bulmuyorum.

Hele, cumhuriyetin biz şaşkınlar için ‘lütuf’ olduğu, cumhuriyetle birlikte Ankara’yı da mutlaka sevmemiz ve kutsamamız gerektiğ.. ( devamı )

medeniyetin yüreği

Fri, 27 Oct 2006 06:37:00 +0300

YÜREK MEDENİYETİ

Sami HOCAOĞLU - Yeni Şafak, 27.06.2006

Yunan akıl, Roma kas uygarlığıydı. Modern Batı ise ten uygarlığıdır. İslam medeniyeti yüreği temsil eder; yani yürek medeniyeti.

Yunan aklı kutsadı, Roma gücü. Modern Batı teni kutsadı. Birincisi yararı, ikincisi çıkarı temsil ediyordu. Üçüncüsü ise hazzı temsil ediyor. İslam medeniyetinin temsil ettiği şey hayırdır. O bir hayır medeniyetidir.

Bir medeniyetin neyi temsil ettiğini bilmek için, bayramlarını nasıl kutladığına bakmak yeterli.

Yunan, bayramı sahnede kutlardı. Anfi tiyatrolara doluşan insanlar, akıl yarıştıranların eserlerinin icrasına kilitlenirlerdi. Bu bir söz yarışına dönüşürdü. Bayramlar insanların tümünü kapsamaz, sadece seçkinleri kapsardı. Seçkinler için bayram, diğer kesimler için daha fazla ıstırap ve iş yükü demekti, daha fazla .. ( devamı )

esrarkeş taksici

Sun, 03 Sep 2006 10:26:00 +0300

MEMLEKETTEN ÜMİDİ KESEYİM DERKEN...

Hakan ALBAYRAK - Milli Gazete, 31.08.2006

Çankaya’ya gitmek için Kızılay’da taksiye bindim.

Arabada tuhaf bir koku.

"Kusura bakma" dedi pala bıyıklı, külhanbeyi kılıklı, cüsseli mi cüsseli şoför; "Çin-Çin’e uğradım, bir cigaralık alıp içtim…"

Mesafe kısa ama memleket Türkiye; ille de muhabbet:

- Ne iş yapıyorsun birader?

Gazetecilikten anlamam, hele objektif gazeteciliğin kenarından bile geçmem, haddime düşmese de militan olarak görürüm kendimi, yine de "Gazeteciyim" dedim ne hikmetse.

- Gazeteci mi?

- Evet.

- Sana bir soru soracağım.

- Buyurun.

- Bu Amerika var ya…

- Evet?

- Bu Amerika bize de saldırır mı?

mutlu doğum!

Fri, 28 Apr 2006 18:58:00 +0300

mevlana idris

.. ( devamı )

nurullah genç'in cismaniyetinden istimdat

Sun, 09 Apr 2006 03:53:00 +0300

:::// AH+HA yazıyor..

Yıllardır merak eder dururum. Tamam, alışmak lazım; "bizim mahalle" kendi sürgünlerini budamakta, yanındaki-yöresindekini gözden kaçırmakta şöhret sahibidir. "Eloğlu"na ulûfe dağıtırken omzubaşında saf tutanları iteleyivermede, misafir cemaati abdest sormadan kürsüye-mihraba buyur ederken yıllarca aynı mescitte berdevâm olanları "cep"te görmede dost ve düşmanın ittifak edeceği bir maharete mâlikiz; kabul. Muhabbet havarilerinin her daim mütebessim yüzlerinde de, aykırılığı sebeb-i varlığı sayan güzide kardeşlerimizin delişmen gözlerinde de hep aynı edâ; karşı evlerin penceresi önünde iflah olmaz aşıklık tavrıyla serenât, "bir kırıntı yeter kereminizden" mealli şirinlikler..

Yine de deli gönül, gecenin bir yarısında bile akla ziyan sorulardan kendini sakınamıyor, durup da klavyesine sarılıveriyor işte. "Otuz senenin sonunda Necip Fazıl'ı milliyetçi-muhafazakâr çizgiye kıstırıp defterini düren bu piyasadan Nurullah Genç'in hakkını sormak delilik değil, zırdelilik!" diyor içimden bir ses; gelgelelim benim kısır klavyem nedense bu gece beni dürtüklüyor, bir türlü vazgeçemediğim saplantılarımdan birinin kucağına davrandırıyor; "hadisene!" diyor. Kıvrak, kırılgan, kırık.. klavyem.

Efend.. ( devamı )

çanakkale hurafeleri!

Thu, 23 Mar 2006 06:53:00 +0200

HURAFE DEĞİL YARBAYIM İNANÇ; "HUSUSİ İNANÇ"

Ahmet Turan ALKAN - Zaman, 18.03.2006

Çanakkale Harbi’nin 91. yıldönümü töreninde konuşan Kurmay Yarbay ilginç değerlendirmelerde bulunmuş, okuyalım: “Tarihi, kendi ideolojik görüşleri çerçevesinde ve kişisel çıkar elde etmek amacıyla hareket edenler tarafından yapılan tanıtımlarda akıl almaz tarihi yanlışlıklar yapılmaktadır.

Bazıları bu zaferlerin temelinde yaşanan gerçekleri doğaüstü olaylarla, hurafelerle izah etmeye kalkışsalar da gerçeği bizler değil savaştığımız o günkü düşmanlarımız kabul etmektedir.”

Meğer bu sitemlerin asıl muhatabı Çanakkale ile ilgili dini mahiyetteki televizyon kanallarında yayınlanan çizgi filmler imiş.

Yarbay haklı. Demeye getiriyor ki, Çanakkale’de işin içine melekler, evliyalar, görünmez kuvvetler karışmadı; harbi tasvir ederken realizmden şaşmayalım, hadiseyi olduğu gibi görelim!

ağa, ırgat, köy.. roman!

Thu, 02 Feb 2006 05:50:00 +0200

BİR ÖYKÜNÜN DEĞİNTİSİ

Cevad Ülger KARAMEHMEDLER - Ritmin Gücü ve Ritme Davet'ten

«Bir öykü yazacaksın» demişti, öğretmeni Nejat'a... Yazmalıydı... Ama nasıl? Aklına da birşey gelmiyordu bir türlü. Mevzu belliydi, «fakirlik, yoksulluk ve acı» üstüne olacaktı «öykü». Başka olamazdı zaten. Öykü demek, açlık, fakirlik, haksızlık, ölüm demekti. Eskiler öldü artık. Malûm ya: Sevinti, sınav, kınav öyküleri yazmışlar hep. Kafasında birşeyler canlanmağa başlamıştı; köyden ağanın kovduğu ırgatı yazmalıydı. Ağa, «namussuz, defol!» demeliydi ırgata... Tamam. Öykü sökün etmişti artık; bilinç üstüne giderdi. Ağa aldı ırgatını, «haram olsun sana verdiğim nimetler, defol git!» dedi. Irgat güçsüzdü, bilinçsizdi, ne yapsındı? Mağarasına geldi, Fadimesini aldı, «hadi gidek!» dedi. Bohçalarım topladılar.

Of bu annesi de, işte yine bağırıyordu mutfaktan:

— «Neci!.. Canikom ne yapıyorsun, akşam evveli kahve altını ettin mi? Hadi kalk, küçük buzdolabında salam, sosis, tereyağ, kaymak, bal, sucuk, pastırma, pasta var. Sen alıver kahvealtını, benim çok işim var, çamaşır makinesine «chat noir» kolonyası atıyorum, çamaşırlar çok güzel kokuyor. Ama sakın büyük buzdolabını karıştırma..»

almanak 2005

Mon, 09 Jan 2006 19:06:00 +0200

MUHTASAR TÜRKİYE TARİHİ 2005

Mehmet AYCI

"a" numara cins armut, dalına fazla yakın

Onu pazarlıyorlar Roma İnciri diye

Yakıdan yangın çıktı, tadı kaçtı yakının

Sokak dar, sokak dargın, giremez itfaiye!

—Akşam "ana haber"de!-

Birden buharlaşıyor "b" planında çıkın

Parmaklar işaretli ve yumruklar kovanda

Belaya bin bereket, düğümünden çıkının

El bombası çıkıyor; Made in Germany, ya da…

—Akşam "ana haber"de!-.. ( devamı )

sebepsiz isyan

Fri, 06 Jan 2006 17:47:00 +0200

AYIN KARANLIK YÜZÜ-2 (MICHAEL)

Hakan ALBAYRAK - Hakan Albayrak Kitabı sf.54

Pırıl pırıl siyah çizmeler, siyah külüt pantolon ve dik yakalı siyah bir kazak. Yirminci yüzyılda bir samuray. Aynanın karşısına dikilmiş suretine bakıyor. Siyah deri ceketini budist bir özenle giyiyor. Sapanını şefkatle iç cebine yerleştiriyor. Siyah motosiklet kaskı ağır çekimle başına gidiyor. Çek asıllı bir düşman! Fakat yüzündeki sert hatlar, gömleklerini derinlikli bir ilgiyle katlamasını .. ( devamı )

ince sızı

Fri, 06 Jan 2006 17:46:00 +0200

salvador dali

AT ÜSTÜNDE OKUNSUN

Taha AYAR

Ha gülle ha kille ha camla ezilmiş memen

Dibekte döğülmüş ipekle döşenmiş tenin

ksltlmş hytlr

Thu, 05 Jan 2006 21:39:00 +0200

HAYAT NEREYE KADAR KISALTILABİLİR?

Gökhan ÖZCAN - Gerçek Hayat, 246

Herkes gibi benim hayatım da bir kısır döngü içinde. Zamanın çok kısa olduğu kanaatinde değilim, bana kalırsa sadece hayat kısalıyor. Nasıl oluyor bu? Bakın anlatayım; her gün yatağımdan TSİ 8.30'da kalkıyorum WC'ye gidiyorum. Elimi yüzümü yıkayıp kahvaltı faslını kısaca geçiştirdikten sonra çöküyorum PC'min başına. Önce yeni gelen e-mailleri okuyor, ardından MSN ortamında epeyce sanal çene çalıyorum. Bu arada GSM operatörüm günün ilk SMS'.. ( devamı )

furkan'dan okuyup öyle ayırmak

Thu, 05 Jan 2006 20:23:00 +0200

BİLGELİK ÜZERİNE NUTUK

Süleyman ÇOBANOĞLU - Aşk ile Hain Kardeş sf.9

Bir mumun aydınlattığı mutmain çehrelerle usul usul yazarlar. Kürek kemiklerinin üstünde kanatlarının kökleri yoktur, yedek kulakları da. Az önce.. ( devamı )

laiklik sözlükte durduğu gibi durmaz!

Thu, 05 Jan 2006 15:22:00 +0200

BAŞÖRTÜSÜ HURAFEYSE GAZİLİK VE ŞEHİTLİK NE?

İbrahim PAŞALI - İstanbul Kriterleri sf.54

Hurafeler bizim için ne anlam "taşıyor"? Hurafeler, trenin rayları gibi sabit, yaygın ve genelde de "boş"turlar. Genelde "boş" olan şeylere onca zahmet harcamak, bel bağlamak akıl kârı mıdır? Trenin raylar üstünde gitmesi gibi, hakikatler de hurafelerin üstünde gider gelir. Onlar sayesinde ihtiyaç duyduğumuz hakikatlere kavuşuruz. Başörtüsü hurafeyse gazilik ve şehitlik başka bir şey midir? Onların "taşıdığı" anlamı görmeden neyi görebiliriz ki? Anadolu'ya ilk seferleri düzenleyen gaziler ve şehitler anılmadan Türkiye'den bahsedilemez. Ne ilginçtir ki "Modern Türkiye" de gazilik ve şehitlik üstüne kuruldu! İddia edildiği gibi laiklik üstüne kurulmadı. Laiklik bu binanın temeli değil, planda olmayan, sonradan binaya eklenmiş balkonudur. (Bizim mimarimizde balkon yoktur, avlu vardır.) Laiklerin veya laikçilerin, ki aralarında sadece nicelik farkı var, Müslümanlığa ve müslümanlara yukarıdan bakmalarının, küçük görmelerinin nedeni de budur. Balkondan avluya inip de küçümsedikleri şeylere bir de yakından bakabilecekler mi? Hakikatlerin balkondan hamaset gibi göründüğünü, söylediklerimizin tehdit değil tesbit olduğunu görebilecekler mi?

Başörtüsü Türkiye'nin kuruluşundaki yerine konulmazsa, bir süre sonra sıra gazilik ve şehitlik taşlarına gelir. Şayet laiklik adına temeldeki bu gazilik taşını da çekecek olursanız, İslami bir kavram olan gazilik üstüne kurulmuş .. ( devamı )

küçük cenaze..

Wed, 04 Jan 2006 14:14:00 +0200

REKLÂMLARDA YAŞAMA
Sezai KARAKOÇ

Hep çocuk kalacak o
Elinde ekmek gülen çocuk
Bu çocuğun ilerisi yok
Bu çocuk ne iyi ne neşeli

Bir işi yapmak için geldi
Bütün çocukların bir anı onda
O anı yakalamak için
Anneler anne olurlar

.. ( devamı )

bir markasın artık

Wed, 04 Jan 2006 14:12:00 +0200

SİZ BİR ÖMÜRSÜNÜZ

İbrahim SADRİ - Paramız Yoksa da Haysiyetimiz Var sf.128

İnsan, tuhaftı.

Olmadık işler için olmadık şeyler kuruyordu kafasında.

Chevningon pantolonunuzla bindiğiniz belediye otobüsünde 501 Levi'sli biri sizi piyastos edebiliyordu pekala.

Ya da Benetton sarısı yağmurluğunuz orijinal Lacoste trençkotlu biri karşısında Harbiye otobüs durağında sürklase edilebiliyordu.

Her an herşey olabiliyordu anlayacağınız..

Palmoliveniz kepeğe karşı etkili olamayabiliyor, Rejoiceniz saçlarınızın ahenkle dansetmesini başaramayabiliyor, ve siz bir yandan Pantene kullanıyor diğer yandan ise vicdanen müteessir oluyordunuz.

Yaz-kış demeden Algida yemenize, patatesin Superfreshini tercih etmenize, Tobleronenin çukulatası için olmadık parendeler atmanıza rağmen ödenmemiş su parası sizi acz içinde bırakabiliyordu.

Oysa çok iyi biliyordunuz ki Sana annenizin, Luna sizin, Becel ise kalbinizin dostuydu.

Ace'nin beyazlığı ile Axion'un beyazlığı arasında bir nebze de olsa bir fark husule gelmeliydi.

vincit omnia veritas!

Sat, 17 Dec 2005 00:18:00 +0200

ferdinand hodler

BEN BU ÇAĞDAN BİR KERE DE ŞEREFİMLE GEÇECEĞİM

LAZIM GELEN GÜLLERİ GÖĞSÜME GÖMMÜŞTÜM

BİRLEŞMEMİZ RADİKAL OLACAK

BEN KAN VERECEĞİM

BUNU DAHA ÇOK KÜÇÜKKEN

BİR FİLMDE GÖRMÜŞTÜM!

Ah Muhsin ÜNLÜ

Ah laikse aşkımız elbet biter bir kışbaharyaz günü

Gözlerin uçurumlar kaydeder avuçlarıma

Bir çınar gövdesini bir hamle daha yayar

Üç içbükey komodin silah çeker vurulur.. ( devamı )

kitapların adında saklıdır hikayemiz

Fri, 16 Dec 2005 11:17:00 +0200

KİTAPLARIN ADINDA SAKLIDIR HİKAYEMİZ...

Mehmet EFE - Mızraksız İlmihal sf. 132

İnsan: Bu meçhul ve İnsanın Kökeni nedir?

Bir Değirmendir Bu Dünya ve sıra bize gelmişti. Yaratılış Gayemiz ve Vazifelerimiz nelerdi? Gençliğin Izdırabı'ydı bu. Gençliğin Ruhi ve Manevi Problemleri vardır. Bu Ülke'de yaşamak zorundaydık. Bu Ülke, Yağmalanan Ülke Türkiye'ydi. Yani bu ülke Dikenli Bir Yol'du. Yolda da İşaretler ve Aklı Karışıklar için Kılavuz'lar vardı. Yoldaki İşaretler'i izledik. İşaretler ve Sorular, bizi Cevaplar'a getirdi. Yollar vardı ama Duvarlar da vardı. Gerçi, Her Duvar Bir Kapıdır ama Denize Açılan Kapı hangisiydi? Modern İnsanın Çıkmazı'ydı bu. Çağdaş Temel Konular, Çağdaş Fikir Akımları, ve İnançlar vardı.

Ve Göçmenlerin Kimlik Arayışı, Yolların Ayrılış Noktasında İslam'ı buldu. İşte bu, Karanlık Gecelerin Nurlu Sabahı'ydı. Bir Vicdan Uyanıyor'du. Din Bu'ydu. İslam'ın Çağrısı'nı duyduk ve Huzur Sokağı'na yani İslama İlk Adım'ı attık. Bunun adı, Şeytanizme Rağmen İslami Uyanış'tı. Yaşayan Cahiliye içinde Yeni Bir Nesil Yeni Bir Toplum doğuyordu, doğmalıydı. Özlenen Şafak, İslam Toplumu'ydu. Ama önce, Müslüman Olmam Neyi Gerektirir'di? Örneklerle İslam Ahlakı edinmeliydik ve Peygamberimizin Hayatı, Sahabe Hayatından Tablolar gerekl.. ( devamı )